هتلی U RETREAT | طراحی Heesoo Kwak و IDMM Architects | کره‌جنوبی

هتلی بر لبه دره؛ اقامتگاهی پلکانی در دیالوگ با صخره ۱۰۰ متری، فصل‌ها و معماری سنتی Jeongja

در این محتوا با شبکه هنر و معماری ستاوین همراه باشید تا نگاهی به پروژه U RETREAT داشته باشیم؛ هتلی اقامتی در Hongcheon-gun کره‌جنوبی که بر شیبی تند، مقابل صخره‌ای عمودی با ارتفاع حدود ۱۰۰ متر و در مجاورت دره Sari-gol شکل گرفته است. این پروژه با الهام از توپوگرافی دراماتیک، بادِ عبوری از دره، و سنت معماری «Jeongja» (آلاچیق‌های باز در طبیعت)، سعی دارد تجربه «عقب‌نشینی از روزمرگی» و سکونت در کنار طبیعت را در قالب واحدهای پلکانی و متنوع بازتعریف کند.

بستر جغرافیایی؛ میان «دریاچه وسیع» و «تپه بلند»

موقعیت پروژه در منطقه Daegok-ri که در زبان چینی–کره‌ای به معنای «دریاچه پهن» و «تپه مرتفع» است، ریشه در شرایط دیرپای این زمین دارد. در فاصله‌ای حدود ۴۰ متر از سایت، دیواره عمودی رشته‌کوه Sori-san قرار گرفته که با سنگ‌های عظیم مهار شده و پوشیده از پوشش گیاهی خودرویی است که با شدت در شیب رشد کرده‌اند؛ تصویری قدرتمند که بر کل سایت سیطره بصری دارد.

در این بستر پرشیب و ناپایدار، مسئله این بود که معماری چگونه می‌تواند پاسخ‌گوی مقیاس صخره، حرکت باد، و ریتم درختان باشد و در عین حال، امکان اقامت آرام و خصوصی را فراهم کند.

حرکت و جریان؛ ترجمه لرزش صخره و درختان به معماری

باد عبوری از دره، صخره را به عنصری «زنده» بدل می‌کند؛ لرزش‌های ریز در تنه درختان، متناسب با وزن هرکدام، در کنار هم تصویری از «صخره‌ای جاری» می‌سازد. پرسش طراحی این بود که این حس حرکت، تغییر فصل‌ها و اقلیم متغیر، چگونه می‌تواند در فضا و حجم معماری منعکس شود؟

پاسخ، در سازمان‌دهی پروژه به صورت واحدهای گسسته اما پیوسته یافت شد؛ هر واحد همچون «مقطع کوچکی از حرکت صخره و درختان» تعریف شده و در سطح سایت به صورت پلکانی و «skip level» قرار گرفته است تا ریتمی زنده و پویا در جبهه بنا شکل گیرد.

الهام از معماری Jeongja؛ استراحت، بازی و رها شدن در طبیعت

مفهوم Jeongja (亭子) در معماری سنتی کره، فضایی نیمه‌باز و مرتبط مستقیم با طبیعت است؛ جایی برای استراحت، بازی و خلوت در چشم‌انداز، رها از محدودیت‌های خانه بسته. در U RETREAT، این مفهوم به زبان معماری معاصر ترجمه شده است:

کل پروژه به مثابه یک «پرده عظیم» بر شیب تند، در مقابل صخره عمل می‌کند؛ پرده‌ای که در مقیاس و ارتفاع، با دیواره سنگی وارد گفت‌وگو می‌شود و یادآور ترکیب صخره و مه در نقاشی‌های مرکب–آب (sumi-e) است.
ایده ارتفاع به تک‌تک واحدها تعمیم یافته تا هر واحد در سطحی متفاوت، دیدی منحصربه‌فرد به صخره، دره و چشم‌انداز داشته باشد.
هر واحد، همچون یک «Jeongja معاصر»، فضایی برای عقب‌نشینی، آرامش و تماس مستقیم با طبیعت است.

واحدهای پلکانی؛ فضاهای چندسطحی، تراس‌ها و استخرهای خصوصی

سازمان‌دهی واحدها بر اساس سطوح شکسته و پلکانی (Skipped Units)، چند کیفیت فضایی کلیدی را ایجاد کرده است:

فضاهای داخلی چندسطحی با اختلاف ارتفاع‌های کنترل‌شده که تجربه حرکت در شیب را به درون می‌آورند.
تراس‌های پله‌پله (Skipped Terraces) که هرکدام چشم‌اندازی متفاوت از صخره، دره و آسمان ارائه می‌دهند.
استخر و اسپاهای خصوصی برای برخی واحدها که امکان خلوت و تجدید قوا در مجاورت مستقیم طبیعت را فراهم می‌آورند.

مجموعه این فضاها، سلسله‌ای از «Retreat Place»ها را می‌سازد؛ نقاطی برای عقب‌نشینی فردی و جمعی، در پیوندی دائم با بیرون.

تجربه فضایی پیوسته؛ معماری به مثابه اجتماع واحدهای زنده

همان‌گونه که صخره و اجتماع درختان کنار هم تصویری واحد می‌سازند، U RETREAT نیز از واحدهایی همچون «ارگانیسم‌های مستقل» تشکیل شده که در معماری به هم پیوسته‌اند. ایده اصلی، آن بوده که:

طراحی هر واحد از «لحظه‌ای خاص از حرکت» الهام گیرد؛ گویی در هر واحد، یک فریم از حرکت باد و درخت ثبت شده است.

سطح تماس هر واحد با زمین به حداقل برسد؛ مانند نقطه‌ای که تنه درخت زمین را لمس می‌کند. این توپوگرافی دشوار و ناهموار، با این رویکرد به فرصتی برای رهایی معماری از شیب تبدیل شده است.
بدین‌ترتیب، بنا نه در برابر طبیعت، بلکه با پذیرش عدم قطعیت و ناپایداری زمین شکل گرفته است؛ معماری‌ای که «ابهام و عدم قطعیت» را در آغوش می‌کشد و خود را با آن سازگار می‌کند.

همراه گرامی، برای مشاهده تصاویر و مستندات بیشتر، در ارتباط با موضوع، به بخش " تصاویر بیشتر " مراجعه کنید .